Underwriting tradycyjny
Tradycyjny underwriting polega na ręcznej analizie wniosku ubezpieczeniowego przez specjalistę, który ocenia poziom ryzyka na podstawie dostępnych danych — historii szkodowości, charakterystyki przedmiotu ubezpieczenia oraz danych demograficznych wnioskodawcy — i na tej podstawie ustala warunki i cenę polisy.
Automatyzacja regułowa
Automatyzacja regułowa wprowadza system decyzyjny oparty na predefiniowanych regułach, który automatycznie klasyfikuje wnioski o niskim ryzyku i standardowej charakterystyce, kierując do ręcznej analizy underwritera wyłącznie przypadki wymagające dodatkowej oceny — na przykład wnioski nietypowe lub o podwyższonym ryzyku.
Ograniczenia automatyzacji
Automatyzacja underwritingu sprawdza się przede wszystkim przy produktach masowych o ustandaryzowanej charakterystyce ryzyka. Produkty korporacyjne oraz ubezpieczenia o niestandardowym profilu ryzyka nadal wymagają analizy eksperckiej, ponieważ reguły automatyczne nie są w stanie uwzględnić wszystkich istotnych czynników.